Eef

Waar wij wonen..

2011-07-15T03:56:00.000-07:00

Het dorpje waar we ons sinds december 2008 in Duitsland hebben gevestigd, telt (inclusief mijn partner en ikzelf) in 2009, maar liefst ;) 571 inwoners. Het aantal inwoners is sinds 1967 zelfs afgenomen (toen 610). Het ligt in het gebied van Nordrhein-Westfalen en valt onder Kreise Kleve (bij Nijmegen).

Het plaatsje is meer een uitgestrekt bos/landbouw gebied met hier en daar wat huizen en boerderijen, als dat je het echt klein kan noemen. Op één nieuwere wijk na, daar staan de huizen wat dichter op elkaar, (nog steeds ruim maar dit in vergelijking met de rest).

Winkels, instellingen, hulpdiensten of iets in dien aard zijn er hier niet voor dit alles moet je het elders zoeken, maar daar waren we al vrij snel aan gewend.
Wel is er aan het begin van het dorp een "Bundes" Kegelbaan met een barretje en wat tafels om de huisgemaakte schotels te proeven voor toch wel luttele bedragen. Zo af en toe lopen we er wel eens uit om daar een versnapering te halen en een klein beetje bij te kletsen met de waardin van het 'etablissement' of met een aantal stamgasten die we inmiddels een beetje hebben leren kennen..

Jaarlijks is er hier een Kermis, eigenlijk alleen een feesttent een draaimolen en een eetkraam, maar wel het drukst bezochte 'evenement' van het jaar.
Regelmatig is er ook wat te doen rondom het plaatselijke "Schutzenverein" (schuttersvereniging) maar dat is een ander verhaal en mijn persoonlijke mening daarover wou ik op dit moment even achterwege laten.

Een paar andere evenementen die hier worden gehouden;

Of;

In de toch vrij korte tijd dat we hier wonen hebben we al een aantal veranderingen aan het aanzien van het dorp mogen meemaken. Na onze eerste winter hier werd er begonnen met werkzaamheden en vernieuwing aan o.a. de bestrating en riolering, aan en rondom de (hoofd)weg die recht door het dorp loopt. Omdat wij op de hoek aan het eind van die doorlopende weg wonen, hebben we dat allemaal kunnen aanschouwen..

Het hele voorjaar van 2009, rompslomp, opgebroken wegen, het geluid van wat dat geheel met zich meebrengt en natuurlijk de nodige drukte van werklui, vrachtwagens en het lossen en weghalen van materiaal recht tegenover onze voordeur. Maar uiteindelijk is het wel een verbetering geworden met mooie nieuwe bestrating van licht grijze klinkers nieuwe verlichting en nieuwe aanplanting rondom de weg. Van deze vernieuwing hebben we zelf ook nog een stukje van mogen meepikken. Op zijn laatst heeft de Gemeente schijnbaar toch nog besloten om dat kleine stukje wat net om de hoek ligt en waar wij dus wonen.. ook te voorzien van nieuwe straatstenen. Daardoor hebben we nu een frisse nieuwe stoep.

VER voor de werkzaamheden

Hoe het er nu aan uitziet wanneer je
het dorp inkomt.

In April van dit voorjaar, zijn er renovatie werkzaamheden geweest aan 1 van de tunnels die onder de "Boxteler Bahn" lopen. Dit is een oude spoorbaan, die ongeveer 30 meter recht tegenover onze voordeur ligt en al enige tijd niet meer in werking is, voor ons in ieder geval een geluk want anders zou het hier uiteraard niet meer zo rustig zijn..
Wederom dus een aantal maanden de nodige drukte, decibellen en veel stof, want alle stenen en voegen van de tunnel zijn door de betreffende firma met de hand schoongeslepen. Een behoorlijke monnikenklus!

Deze week hebben ze de hand aan de laatste werkzaamheden gelegd en ik moet zeggen dat de tunnel toch we een aardige metamorfose heeft ondergaan en zoals je kunt zien is deze mooi opgeknapt.

De "Boxteler Bahn" die door ons dorp loopt, is sinds 1878 in bedrijf geweest tot de tweede wereldoorlog. In die periode hebben brugbouwwerken veel schade geleden waardoor er geen treinen meer konden rijden. Vanaf die tijd is toen de spoorbaan voorgoed stilgelegd.

Deze opname is rond 1900 door een inwoonster gemaakt.

De verbinding van de oude spoorbaan liep tussen Boxtel-Gennep-Goch en Wesel en was bekend onder naam NBDS (Nordbrabant-Deutsche-Eisenbahngesellschaft).

Aan de linkerkant van de gerenoveerde tunnel is een gedenksteen geplaatst (lang voor de renovatie) met een verwijzing naar gesneuvelde Canadese soldaten die in de tweede wereldoorlog gevallen zijn bij de slag om het Reichs en Hochwaldgebied.

Inmiddels is er weinig tot niets meer van de oude spoorbaan terug te vinden behalve een oud verdwaald wachthuisje met een klein stukje rails en waar ooit treinen hebben gereden is het nu natuurgebied geworden.

Oud wachthuisje (niet de oorspronkelijke) op de nu begroeide 'Bahn'.

Door de barre weersomstandigheden heen zie je een van de andere tunnels en op de foto daaronder het aanblik vanuit onze tuin op de Boxeteler Bahn VOOR de renovatie.

Frappant is wel dat het hier een lange tijd onveranderd is gebleven en dat nu, sinds de tijd dat we hier zijn komen wonen, het dorp allerlei opknapbeurten ondergaat....
EN volgens insiders staan er nog meer werkzaamheden op de agenda van de Gemeente gepland.

We zijn dus benieuwd (behalve dat we al volop kunnen genieten van deze mooie omgeving) wat het dorp nog meer voor ons in petto heeft!

***

Kleurenpracht

2011-04-13T04:53:00.000-07:00

De lente heeft zich gelukkig weer aangekondigd!

De meeste bomen en planten laten inmiddels hun knoppen, blad, of nog mooier, hun bloesem zien! Dit is altijd een mooie tijd van het jaar vind ik, wanneer de natuur vanuit zijn (kale) rustperiode weer in alle pracht ontwaakt!

Wat binnenkort in onze tuin ook gaat ontwaken zijn de Rhododendrons, met name in onze voortuin hebben we een 'zee' van deze kleurenpracht staan. Een paar mooie plaatjes daarvan wou ik aan dit stukje wijden..

Sommige scheuten hebben meerdere knoppen
bij elkaar,(dit jaar heb ik zelfs een tak
met VIJF knoppen gezien)waardoor je dan
joekels van bloemen krijgt!

Vorig jaar mei heb ik deze foto's genomen, de witte bloemen waren toen bijna uitgebloeit, vreemd genoeg bloeien die eerder dan de andere kleuren. Maar zo heb je er natuurlijk wel langer plezier van. Elk moment nu zullen de knoppen gaan openen en krijgt de tuin een kleurige aanblik.

Vorig jaar na de bloei heb ik ze wat teruggesnoeid omdat de struiken toch wel erg hoog werden, maar nu zie ik al dat ik er nog wel een stuk af had kunnen halen want ze groeien als kool! Door het snoeien zullen er dit jaar waarschijnlijk minder bloemen in komen, maar volgend jaar wellicht weer des te meer..

Even nog een kleine tip.... strooi NOOIT kalk bij deze planten, dit is dodelijk voor ze!! Wees ook voorzichtig met schoffelen en spitten rond en onder deze heesters, de Rhododendron wortelt namelijk niet diep en daardoor kun je deze dan makkelijk beschadigen!!

Dit is een kleiner type Rhododendron
die aan de zijkant van de tuin staat.

Deze bumblebee doet zich tegoed aan de nectar van de bloemen.

Leuke diertjes hommeltjes..

Mijn persoonlijke favorieten kleuren voor in de tuin zijn hoofdzakelijk paars/blauw, wit, geel en donkerrood. Maar deze roze/lila-achtige pracht, die vanuit kleine plantjes nu uit de kluiten gewassen heesters zijn geworden, mogen hier heerlijk blijven groeien.

Het lijkt wel, zodra het mooier weer word, dat dan ook de mensen meer energie en een goed/beter humeur hebben als het zonnetje schijnt!
Zou dat ook voor de dieren gelden...??

Onze "Toet" ligt hier in ieder geval lekker in het zonnetje in een voor hem 'lekkere' houding op de tafel in de serre. Maar ja eerlijk gezegd hoeft het daar geen lente voor te zijn... ;)

Dagje Arcen

2011-03-09T07:41:00.000-08:00

Vorig jaar hebben we in augustus hebben een bezoekje aan de Kasteeltuinen in Arcen gebracht. Het geheel van het park was een FLINK stuk groter dan dat ik het me voorgesteld had, met diverse tuinontwerpen uit verschillende delen van de wereld.

Door de seizoenen heen zijn er schijnbaar op het park verschillende thema's en ook exposities die daar plaatsvinden. Op de zondag dat we in Arcen waren was het thema "De Japanse Week", waar tevens ook een grote Koi Karper show op het grondstuk aanwezig was.

Vanaf een uurtje of elf tot ongeveer tegen vijfen hebben we daar rondgekeken en prachtig groen gezien. Gelukkig was ik mijn camera niet vergeten want ik heb daar nog een aantal leuke plaatjes kunnen nemen...

Op die dag was er in het Kasteel zelf ook nog een expositie van Janneke Brinkman, (jawel de echtgenote van Eelco), in het weekblad 'Margriet' kun je haar tekeningen bewonderen. Maar de dag was al een heel end voorbij en hadden daar toen helaas geen tijd meer voor. Wellicht een volgende keer.

Al bij al is een dagje Arcen echt wel een aanradertje!

Tuinverslaving

2011-02-27T10:21:00.000-08:00

Inmiddels ben ik in het voorjaar (van 2010) al weer een aardig stuk verder gekomen met het opknappen van onze tuin. Zodra het lekker weer begon te worden, dat was zo'n beetje rond de Paasdagen, kon ik weer lekker in de tuin gaan prutsen..

Ik heb voor de vergelijking ook oudere foto's geplaatst zodat je kunt zien dat daadwerkelijk de handen uit mouwen gestoken zijn.

2009

Om nog wat extra privacy te creëren, bij de afscheiding met onze buren, een border met (in de winter) groenblijvende heesters en coniferen aangeplant. En nu maar groeien!

2010

Waar ik (dacht) om in het voorjaar mee te gaan beginnen, wat blad weghalen tussen de planten, is geëindigd in hele stronken verwijderen en het verplanten van divers groen wat ik vorig jaar in de grond had gezet. Ook nog wat nieuw spul erbij zoals een katjesboom(pje).

2008

2009

2010

EN wat ik zelf wel een hele verbetering vind was het verwijderen van een oud, metalen, half verroest, lelijk kleurend, gereedschapshuisje. (een foto daarvan staat wat verder naar onder op mijn Blog, bij het eerste stukje over onze tuin)

Het oude huisje belemmerde het uitzicht van de zijkant van onze tuin omdat deze er recht voor stond. Door het weg te halen kreeg je niet alleen meer uitzicht en diepte in de tuin maar ook extra ruimte die ik benut heb om daar een gezellig zitje van te maken die precies op het punt ligt waardoor je overzicht over de hele tuin hebt!

Ik heb voor komend voorjaar wel weer wat ideetjes om mezelf bezig te houden met de tuin, buiten het onderhoud natuurlijk, eens kijken of we dat ook kunnen realiseren. Nu maar weer wachten op beter weer en de Lente!

Mijn gevederde vriendinnen

2010-01-07T04:25:00.000-08:00

Over wat meer leden van onze kroost...

Vanaf het begin wonen bij ons een aantal kippetjes tussen het huis en de garage in. Deze dames zijn ook mee overgehuist vanuit Nederland, een halve volksverhuizing was het. De zes gevederde vriendinnen (vier Barnevelders en twee Brahma's) gingen eerst deze kant op. We hebben ze toen zolang in de garage tussen wat stro een plekje gegeven tot de ren buiten klaar zou zijn.

Het kippenhuis moest daarna ook naar ons nieuwe verblijf en dat viel nog niet mee! Gezien de grote (en gewicht) van het kippenhuis, waren er vijf volwassen mannen voor nodig om het gevaarte op een aanhanger te tillen. Twee vriendelijke vrienden hebben Villa Kakelbont destijds naar mijn ontwerp in elkaar getimmerd, kompleet met leghokken aan de zijkant en binnenin met een extra wand afgetimmerd! Dus kon ik deze echt niet achterlaten.

Het geheel van de ren hebben we later compleet afgedekt met golfplaten. Het eerte half jaar was er nog maar een gedeelte afgedekt, maar toen bleek dat als het hier aardig geregend heeft (en de kippen hadden al het gras al kort gewiekt, dus het regenwater kon niet goed meer weg) het nogal zompig word. Ook hebben we hier in deze streek veengrond, dus dat wil dan wel... en aangezien er tot nu toe nog geen rubberen laarzen voor kippen te koop zijn... Dus na wat extra werkzaamheden zitten de hennen nu in ieder geval lekker droog.

Helaas zijn er in onze eerste zomer hier in een behoorlijke korte tijd al drie dames dood gegaan. Twee in drie dagen 's morgens dood in het hok gevonden... hoogst waarschijnlijk aan giftige bessen die net iets over het muurtje groeiden bij de achterkant van de uitloop buiten de ren. (dit nu sterk teruggesnoeid) De laatste is aan Marekse verlamming gestorven, nog weken mee gedokterd maar het mocht niet meer baten. Spijtig!

Maar met goede moed gaan deze drie meiden hopelijk nog een tijdje een goed resterend kippenleven tegemoet!!

Kaat

Iemke

Zusje

(foto's in rui periode genomen)

Aan de slag!

2009-09-26T03:26:00.000-07:00

In september 2008 kregen we de sleutel van ons eerst gekochte huis... erg spannend!! Voordat alles rond was had ik wel wat ideën wat we konden doen en hoe het eventueel kon gaan worden en had ik in mijn hoofd het huis al 10 keer ingericht. Maar nu konden we dan eindelijk echt beginnen!! We zijn toen gelijk (met de hulp van de ouders van mijn partner) begonnen met klussen, (twee) lagen behang verwijderen, muren witten, plinten verven, op de bovenverdieping laminaat gelegd, enz. enz.

In de huiskamer en nog een andere kamer op de benendenverdieping (die eigenlijk bedoeld is als slaapkamer, maar daar hebben we nu een soort hobbykamer van gemaakt) liggen eiken houten vloeren, om deze te verwijderen en er iets anders in te leggen vonden we doodzonde. Dus hadden we besloten om de boel op te frissen. Kaal geschuurd en op nieuw behandeld.

Tussen de bedrijvigheid door is er
natuurlijk ook tijd voor een bakje troost..

De vloer in de hobby kamer heb ik met een witachtige beits afgelakt en de vloer in de huiskamer is door een gespecialiseerd bedrijf met een soort olie (mahonie) ingewassen.

De keuken was eigenlijk het grootste project. Het schijnt zo te zijn in Duitsland, dat keukens zo'n beetje bij de inboedel horen. Dus als men als men hier een huis gaat betrekken zit er vaak geen keuken in (deze neemt de vorige bewoner mee of hij wordt verwijderd. In ons geval troffen we een lege ruimte aan waar nog het nodige aan moest gebeuren voordat er uberhaubt een keuken geplaatst kon worden.

Het voordeel (op de kosten na) is dan wel weer dat hierin je eigen ideeën op kunt los laten...

We hebben met zijn allen al behoorlijk wat gedaan en op dit moment is het voorlopig goed bewoonbaar en gezellig. Maar we zijn er nog niet, we willen nog (mits de middelen zich ervoor lenen..) een aantal zaken onder handen nemen, dak isoleren, badkamer(s) (ja tot onze anti-decadente schrik is er op de bovenverdieping een tweede badkamer(tje) met daarin een badkuip, heerlijk voor koude dagen om daar met een goed boek in weg te zakken) en toilet in het nieuw steken, vochtprobleempje in de kelder, voor de tuin heb ik nog aardig wat plannen en ongetwijfeld ben ik nog een aantal dingen vergeten te melden.... Maar hier hebben we voor gekozen en persoonlijk vind ik dat je zo meer waardering krijgt voor je woning, dan wanneer we in een nieuw huis waren getrokken en waar je dan (niets) meer aaan hoeft te doen.

Op deze manier kun je er een eigen gestalte aan geven en zie je dat het meer en meer eigen word. Wat voor mezelf wel goed uitkomt is dat ik een persoon ben die niet goed kan stil zitten en het heerlijk vind om in de tuin of in huis te prutsen. Dus dat komt dan mooi uit.........

2009-07-06T12:49:00.000-07:00

Omdat ik de standaard layouts van Blogger niet zo interessant vond heb ik een andere van het internet gehaald en gebruikt. Daardoor was ik in de eerste instantie van alles kwijt en ook de instellingen moest ik later weer aanpassen zodat alles weer een beetje werkte.

Al doende leert men......... Voorzichtig zijn met nieuwe aanpassingen.......

Ontbossen

2009-06-27T12:16:00.000-07:00

1 Van mijn onderwerpen tot nu toe is de tuin.
Met 'De Tuin' bedoel ik natuurlijk onze eigen tuin. Tuinieren was al een grote hobby van mij, maar sinds we naar hier verhuisd zijn is die hobby alleen maar erger geworden. Het is nu eigenlijk meer een uitdaging geworden. We hebben hier genoeg grond/tuin om er iets leuks van te maken, ongeveer 583 m3 we wonen behoorlijk vrij en op een hoek, maar er moest/moet toch wel het nodige aan gebeuren... vind ik...

De vorige bewoner van dit huis was op zijn laatst een man alleen op leeftijd en had (wat ook te zien was toen we hier introkken) al een behoorlijke tijd niets meer aan de tuin (kunnen) doen. Dus de buitenboel was wel ERG groen en nogal verwilderd! Waardoor het geheel ook vol was en daardoor kleiner leek. Waar ik dus al vrij snel mee begon was terug snoeien en nog eens snoeien. Legio takkenbossen hielden we eraan over, die we overigens afgelopen week eindelijk weg hebben gebracht naar een stortplaats voor groenafval (even moeten uitzoeken waar het bij ons in de buurt mogelijk is). Ik durfde de stronken niet te verwijderen omdat het najaar was en ik geen idee had wat er eventueel weer opnieuw uit zou lopen.

Maar goed ook want nu is het grootste gedeelte al weer flink uitgelopen tot behoorlijk volle struiken en nog niet te hoog (ze waren ongeveer een meter of drie vier), plus dat ik er een aantal herken van wat er zo hier in de buurt groeit. Nu, for the time being, is het terug snoeien en een aantal nieuwe planten en conifeerachtige struiken, even voldoende. Maar plannen voor een andere inrichting zijn er al genoeg..

Even een indruk hoe het er in het begin uitzag,
(helaas heb ik niet echt voor het "ontbossen"
foto's genomen, maar wel een paar 'tijdens'
en vorige week wat meer hoe het er nu uit ziet!

Word vervolgd....

2009-06-26T02:30:00.000-07:00

Nog een paar foto's van dit 'fotogenieke' kereltje...

Hier ligt meneer Toet op een overzichtelijke plek zijn roedel gade te slaan..

In zijn favoriete houding. Hij ziet er hier uit als een knuffelbeer, maar schijn bedriegt! Hij heeft namelijk de zwarte band..

Toet aan het gerstenat, het bewijs is vastgelegd!

Mika

2009-06-25T12:46:00.000-07:00

*Mika* is het twee de ventje en ongeveer een jaar jonger dan Toet. Mika is in Griekenland geboren en heb hem daar als scharminkel mee naar huis genomen toen ik op bezoek was bij een vriendin die daar woont. Ik was toen samen met mijn vriendin een dagje naar "Hydra" een eiland op ongeer een half uur varen vandaan van waar mijn vriendin woont. Toen we na de middag op een terras aan het wachten waren op de boot die ons terug zou brengen, kwam er een mager katje naast me op de grond zitten. Mijn vriendin had me al gewaarschuwd om geen katten aan te halen want dan was de kans groot dat ze in de buurt bleven. Dus ik niet aanhalen, ik zei alleen maar wat tegen het beestje... en ja hoor, voor ik het wist zat hij bij me op schoot en lag vrij snel te slapen. Terug gezet, meerdere keren, maar hij vond het op mijn schoot schijnbaar beter dan op de grond en dan de kans te hebben om weggejaagd te worden door de 'gast' heer van het terras. Kortom viel ik voor hem en besloot hem mee te nemen naar Nederland. Niet voordat ik eerst met hem naar een Griekse plaatselijke dierenarts was geweest om hem na te laten kijken en hij de nodige "shots" had gehad. Ticket voor hem gekocht en in het vliegtuig (op de stoel naast mij in een kattenmand) mee naar Nederland!

Gelukkig klikte het tussen Toet en hem goed, soms knokken ze nog wel een robbertje maar Toet wast hem ook regelmatig, dus dat zit wel goed. Mika is (ook) een je weet wel kater, met 1 grote hobby, SLAPEN. Het grootste gedeelte van de dag slaapt hij en ook graag tegen je aan. Hij lijkt wel of hij dat nog steeds aan het inhalen is. Hij is een Main Coon en ook niet de kleinste kat, ruim 6 kilo en lang. Maar wel weer slanker dan Toet. Een behoorlijke knuffelkat en ik denk dat ik er niet verkeerd aan gedaan heb om hem uit het land der Grieken vandaan te halen, want of hij het daar dan had gered... is nog maar de vraag.

-Griekenland met al zijn/haar eilanden is behoorlijk bevolkt met helaas TE veel zwerfkatten die door de Grieken helemaal niet 'netjes' behandeld worden. Steriliseren wilen ze niet aan, (te duur of te veel werk) liever uit laten hongeren , hele nestjes (dumpen), vergiftigen, en ga zo maar door. Erg jammer...

Toet

2009-06-25T12:01:00.000-07:00

*Hier hebben we dan Toet.*

Hij is het oudste kereltje, net negen geweest en stieken is hij toch wel het meest bijzonder voor mij. Niet de kleinste kater, ongeveer 7.50 kilo. Hij heeft er negen gewogen maar ik (en hijzelf uiteraard) hebben toch wat gewicht eraf kunnen krijgen. Toet was als kitten al een flinke potige poes en hoe knuffelig hij ook als kleuter was, nu hoeft dat voor hem niet meer zo, sterker nog, knappe jongen als hem wilt optillen (sinds nog niet zo gek lang laat hij het soms wel van mij toe). Bij zijn bezoekjes aan de dierenarts is hij helemaal niet te genieten! Dat zelfs mijn dierenarts niet goed bij hem in de buurt durft te komen.. Maar zijn karakter is toch wel bijzonder, hij is graag bij me in de buurt, volgt me door het hele huis, is erg nieuwsgierig bij alles wat er nieuw in huis word neergezet waar hij dan het liefst in, op, of onder kruipt EN je moet je biertje in de gaten houden want dat vind hij lekker! Een kat die bier lust!? Toet is ook wel de enigste van de drie die naar me luisterd en als ik iets tegen hem zeg me dan echt aankijkt. Ik zou nog wel even door kunnen gaan maar hier laat ik het even bij . Ik hoop dat hij nog vele jaren voor de boeg heeft en evenals de andere twee, mijn eerste kat (Noddy) is bijna 19 geworden, dus wie weet....

Lotte

2009-06-25T05:08:00.000-07:00

*Dit is Lotte, de jongste telg van de drie en een (dame).

Deze dame is op een ochtend (toen ik nog in Nederland woonde) bij me aan komen lopen.

Op een dag, nu ongeveer 2,5 jaar geleden zat ze 's morgens in mijn tuin en toen ik tegen de avond thuis kwam van mijn werk was ze er nog. Toen ik midden in de nacht wakker werd en nog eens ging kijken (nadat ik haar die avond wat te eten had gegeven in het schuurtje), zat ze er nog steeds. Bij het raam zat ze zo zielig mogelijk te miauwen.

Ik kon het toen niet over mijn hart verkrijgen om haar nog buiten te laten zitten (het weer was toen ook niet al te geweldig) en heb haar toen naar binnen gehaald.
Alvorens ik zou besluiten haar te adopteren.. eerst nog in de dagen erna bij diverse instanties nagevraagd of er iemand een katje miste, wat naar mij weten toen niet het geval was. Haar zelfs een paar keer weer in de tuin gezet, misschien dat ze naar haar voormalige adres terug wou? Maar mevrouw bleef gewoon zitten waar ze zat (bij de achterdeur) en blijkbaar had ze toen al besloten om bij mij haar nieuwe verblijfplaats te creëren. Waarom ze toen uitgerekend bij op de stoep is gaan zitten is voor mij nog steeds een raadsel..

De twee heren, Toet en Mika, hebben haar door haar slinkse charmes vanaf het begin gelukkig meteen geaccepteerd. Dat nu blijkt dat ze regelmatig een behoorlijke deugniet kan zijn, die op zijn tijd haar twee andere besnorhaarde vrienden scherp houd, maakt het alleen maar alles behalve saai voor de rest van de kroost.